Κοινοί ποιητικοί τόποι

Κοινοί ποιητικοί τόποι

Της εισβολής

Είναι δύσκολο να πιστέψω

πως μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνειας,

είναι δύσκολο να πιστέψω

πως μας τους έφερε η αγαπημένη θάλασσα της Κερύνειας.

Τουρκική εισβολή ΙΙ

Αυτή η κούκλα με το κομμένο χέρι,

που κρεμάστηκε στο παράθυρο

του γκρεμισμένου σπιτιού,

ποιο παιδάκι ήθελε ν’ αποχαιρετήσει,

σε ποιο παιδάκι σύρθηκε ως το παράθυρο

ν’ ανεμίσει το χέρι και της το ’κοψαν;

Πικραινόμενος εν εαυτώ (1975), Κώστας Μόντης

Τα δύο αυτά ποιήματα, όπως προκύπτει άλλωστε από τον τίτλο τους, αναφέρονται στην τουρκική στρατιωτική εισβολή (Ιούλιος-Αύγουστος 1974), αποτυπώνοντας με δραματική λιτότητα και στοχαστική συγκίνηση το άλγος του ποιητή.

"Επί Ασπαλάθων..." Γ. Σεφέρης

Ήταν ωραίο το Σούνιο τη μέρα εκείνη του Ευαγγελισμού

πάλι με την άνοιξη.

Λιγοστά πράσινα φύλλα γύρω στις σκουριασμένες πέτρες

το κόκκινο χώμα και οι ασπάλαθοι

δείχνοντας έτοιμα τα μεγάλα τους βελόνια

και τους κίτρινους ανθούς.

Απόμερα οι αρχαίες κολόνες,χορδές μιας άρπας που αντηχούν

ακόμη...

Γαλήνη

Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον;

Μια λέξη στον Πλάτωνα θαρρώ, χαμένη στου μυαλού

τ'αυλάκια.

Τ΄όνομα του κίτρινου θάμνου

δεν άλλαξε από κείνους τους καιρούς.

Το βράδυ βρήκα την περικοπή:

"τον έδεσαν χειροπόδαρα" μας λέει

"τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν

τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν

απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους

και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο κουρέλι".

Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του

Ο Παμφύλιος ο Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος

31 του Μάρτη 1971

Είναι το τελευταίο ποίημα του Σεφέρη και δημοσιεύτηκε στο Βήμα (23.9.71) τρεις μέρες μετά το θάνατό του στην περίοδο της δικτατορίας. Το ποίημα βασίζεται σε μια περικοπή του Πλάτωνα (Πολιτεία 614 κ.ε.) που αναφέρεται στη μεταθανάτια τιμωρία των αδίκων και ιδιαίτερα του Αρδιαίου. Ο Αρδιαίος, τύραννος σε μια πόλη, είχε σκοτώσει τον πατέρα του και τον μεγαλύτερο του αδερφό του. Γι' αυτό και η τιμωρία του, καθώς και των άλλων τυράννων, στον άλλο κόσμο στάθηκε φοβερή. Όταν εξέτισαν την καθιερωμένη ποινή που επιβαλλόταν στους αδίκους και ετοιμαζόταν να βγουν στο φως, το στόμιο δεν τους δεχόταν αλλά έβγαζε ένα μουγκρητό. "Την ίδια ώρα άντρες άγριοι και όλο φωτιά που βρισκόταν εκεί και ήξεραν τι σημαίνει αυτό το μουγκρητό, τον Αρδιαίο και μερικούς άλλους αφού τους έδεσαν τα χέρια και τα πόδια και το κεφάλι, αφού τους έριξαν κάτω και τους έγδαραν, άρχισαν να τους σέρνουν έξω από το δρόμο και να τους ξεσκίζουν επάνω στ' ασπαλάθια και σε όλους όσοι περνούσαν από εκεί εξηγούσαν τις αιτίες που τα παθαίνουν αυτά και έλεγαν πως τους πηγαίνουν να τους ρίξουν στα Τάρταρα". (Πλ. Πολιτεία 616).

Η άποψη μας

Ποίηση γραμμένη σε περιόδους κρίσης. Ελλάδα και Κύπρος. Δύο χώρες, δύο λαοί, κοινοί  πολιτισμοί, κοινές ιστορικές πορείες. Ποίηση και ιστορικές πραγματικότητες αλληλένδετες. Η ιστορία πυροδοτεί την ποιητική γραφίδα, που γίνεται άγγελμα μαχητικό για τις κοινωνίες και τους λαούς. Πάντα η ποίηση μπορούσε να μιλήσει εκεί που οι άνθρωποι σώπαιναν. Εφαλτήριο προβληματισμού, ευαισθητοποίησης και ώθησης σε δράση, η ποίηση πάντα δίπλα στον άνθρωπο. Όταν μεγαλώνει, όταν μάχεται, όταν διαμορφώνει το όραμά του, όταν βρίσκεται σε αδιέξοδο... Στην πρώτη περίπτωση, ο Μόντης αναφέρεται στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974, που έμελλε να διαμορφώσει μια τραγική πραγματικότητα στο νησί της Αφροδίτης... Μια πραγματικότητα που ακόμη και σήμερα πληγώνει τους Κυπρίους. Που διαμόρφωσε μια ιστορική πραγματικότητα ανοίκεια στους κατοίκους στην ανατολική γωνία της Μεσογείου, η οποία ακόμη δεν γίνεται δεκτή, και περιμένει την αναίρεσή της. Στη δεύτερη περίπτωση ο Σεφέρης αναφέρεται σε μια σκοτεινή περίοδο της ελληνικής, νεότερης πολιτικής ιστορίας. Στη δικτατορία των στρατιωτικών του 1967 - 1974. Μια επταετία που βύθισε την Ελλάδα στο σκοτάδι, στον φόβο, στην καχυποψία, στη δυσπιστία. Μελανές σελίδες της ελληνικής ιστορίας. Τα ποιήματα του Σεφέρη όπως αυτό, αλλά και άλλων ποιητών, δεν μας αφήνουν να τις ξεχάσουμε. Μας ωθούν μάλιστα να τις σκεφτόμαστε συνέχεια ... Και να επαγρυπνούμε ...

Ελλάδα και Κύπρος .....

κοινή ιστορία .....

κοινός πολιτισμός .....

κοινοί ποιητικοί τόποι .....

Μαθητική Επίσκεψη Στο Σπίτι της Κύπρου

Ευχαριστούμε θερμά τον κ.Τάκη Βωίλα, μωρφοτικό λειτουργό στο σπίτι της Κύπρου, και την κα. Νίκη Μιχαηλίδου για την ξενάγηση και την φιλοξενία τους.

Γεννόπιτες

                                                                ΓΕΝΝΟΠΙΤΤΑ

Ο χρόνος του ζυμώματος καθορίζεται από τους πληροφορητές, τρεις ή τέσσερις μέρες πριν από τα Χριστούγεννα αρχίζουν την προετοιμασία , για να είναι έτοιμοι στις μέρες της νηστείας. Αλλού ζύμωναν εφτά ή εννιά πίτες, που έπρεπε να σχηματίζουν κατά προτίμηση μονό αριθμό. Γέμιζαν τον φούρνο με ψωμιά, τις γεννόπιττες με το διακριτικό σχέδιο του σταυρού που προστατεύει από κάθε κακό. Στο βαθούλωμα του σανιδιού, τοποθετούσαν σησάμι και μαυρόκοκον, για να κρατήσουν μακριά τους καλικάτζαρους

       Στο ζύμωμα της γεννόπιτας

Οι γεννόπιττες ήταν φτιαγμένες όπως οι πίτες της γιορτής ή του μνημόσυνου, οι παννυσίες.Το ζυμάρι ήταν πιο σφικτό από το ζυμάρι από το συνηθισμένο ψωμί. Τις πατούσαν από πάνω και τις τύλιγαν στο σησάμι. Τις έβαζαν στο κρεβάτι, φυσικά σε καθαρά ρούχα, για να μπει το ζυμάρι και μετά να τις φουρνίσουν.

Η διακόσμηση της γεννόπιττας

 Πρώτα σύμφωνα με ένα πανάρχαιο κανόνα ζυμώνεται η γεννόπιττα και διακοσμείται με ψαλίδι, χτενιά και με μασούριν  ( καλάμι). Η κάθε νοικοκυρά επιστρατεύει την φαντασία της, την επιδεξιότητα της και πλουμίζει την πίτα ιστορώντας την Γέννηση του Χριστού αλλά και σκηνές που εμπνέονται από την φύση. Η ευφάνταστη νοικοκυρά θα βγάλει από το χέρι της ολοζώντανα κομμάτια της πίστης του χωριού , λουλούδια , δέντρα , μαργαρίτες, αστέρια, ανθρώπους και ζώα. Τα εργαλεία της διακόσμησης της γεννόπιττας είναι απλά, αυτά που υπάρχουν στο σπίτι και χρησιμοποιούνται από την νοικοκυρά καθημερινά. 

Πηγές:

ΑΝΝΑ ΝΕΩΦΥΤΟΥ 

Λαίκη λατρεία στην παραδοσιακή κοινωνία της Κύπρου. 

Το Έθιμο της Ελιάς

Η ΕΛΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

Η ελιά από τα αρχαία χρόνια αποτελεί για τον άνθρωπο σύμβολο της ζωής που νικά το θάνατο. Το δυνατό, θαλερό κι αιωνόβιο δένδρο, που νικά τον χρόνο και την φθορά, κατέχει ένα ξεχωριστό ρόλο την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Η χρήση της ελιάς κατά την παραμονή της πρωτοχρονιάς έξω από το σπίτι και μέσα στους χώρους του σπιτιού, στα καθημερινά δωμάτια στην αποθήκη και πάνω στα προϊόντα, ακόμα και στα φαγητά, σκοπό είχε να μεταφέρει την υγεία και την θαλερότητα του δέντρου στους ενοίκους του σπιτιού και την αφθονία και τον πλούτο στα γεννήματα τους.

Με την ελιά σχημάτιζαν σταυρό ή στεφάνι στη πόρτα τους, αφού πίστευαν, σύμφωνα με μαρτυρίες των ανθρώπων, ότι η ελιά αποτρέπει τις δυνάμεις του σκότους, διώχνουν κάθε πονηρό πνεύμα και ιδιαίτερα τους κακοποιούς δαίμονες που κυκλοφορούσαν τα Δωδεκάμερα, τους καλικάντζαρους.

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΕΛΙΑ

Στο χωριό Εφτακώμη της Καρπασίας κατά την διάρκεια της λιτανείας κρατούσαν το  δεμάτι με την ελιά. Μέχρι το πλήθος των πιστών να συμπληρώσει έναν κύκλο γύρω από την εκκλησία, τα παιδιά κρατώντας την ελιά στην αγκαλιά, συμπλήρωναν τρέχοντας τρείς γύρους της εκκλησίας. Την ευλογημένη αυτή ελιά την έπαιρναν στα σπίτια τους, για να την χρησιμοποιήσουν στο μαντικό παιγνίδι με την ελιά το βράδυ μπροστά στο τζάκι. Επίσης στην ίδια περιοχή πάλι έκοβαν κλωναράκια ελιάς και τα έπαιρναν στην εκκλησία κατά τον εσπερινό του αγίου Βασιλείου, τα σταύρωναν πάνω στην εικόνα του Αγίου για να ευλογηθεί και να αποκαλύψει το θέλημά του. Ευλογημένη θεωρείται και η ελιά που τοποθετούσαν πάνω στο τραπέζι του Βασίλη, δίπλα στη βασιλόπιτα. Ο Άγιος Βασίλης περνά και ευλογεί το τραπέζι με όλα τα αγαθά που βρίσκονταν πάνω. Αυτή την ελιά θαλερή, γεμάτη με τους χυμούς της ζωής, την χρησιμοποιούσαν για το μαντικό παιχνίδι.

ΠΗΓΗ

 ΑΝΝΑ ΝΕΟΦΥΤΟΥ

ΛΑΪΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

ΟΙ ΓΙΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΔΩΔΕΚΑΗΜΕΡΟΥ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΚΚΑΛΗ, ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΟΓΚΕΤΣΙΔΗ, ΑΝΝΑ ΚΟΛΛΙΑ, ΓΑΒΡΙΕΛΑ ΚΑΡΑΪΣΚΟΥ

Συννεφόλεξο Κύπρου

Το συννεφόλεξο του Τόλη  και του Σπύρου

Μύθος Πυράμου και Θίσβης - podcast

ΠΥΡΑΜΟΣ ΚΑΙ ΘΙΣΒΗ-1ο ΓΕΛ ΠΕΥΚΗΣ

Ο μύθος του Πυράμου και της Θίσβης αφηγούμενος από τον Νίκο Ζ

Πασχαλιάτικα Ήθη και Έθιμα της Ελλάδας

ΠΑΣΧΑΛΙΑΤΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

•Όπου κι όπως ονειρευόμαστε να πούμε το «Χριστός Ανέστη», να γευτούμε τη μαγειρίτσα και να επιδοθούμε στο σούβλισμα του οβελία, μια συναρπαστική πασχαλινή βεντάλια ανοίγεται σε όλη τη χώρα και έχει μια πτυχή για τον καθένα.

Πάσχα ονομάζεται η μεγάλη γιορτή του Χριστιανισμού και του ιουδαϊσμου 

Π.χ  κερκυραϊκό  Πάσχα, ίσως το διασημότερο της Ελλάδας. Πολύ περισσότερο από τα αμέτρητα πήλινα κανάτια που κάθε χρόνο τέτοιες μέρες προσγειώνονται στους τηλεοπτικούς μας δέκτες σε απευθείας σύνδεση με τα παράθυρα και τα μπαλκόνια της Σπιανάδας,

ΠΗΓΕΣ:

•https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%B1

•https://www.iefimerida.gr/news/46071/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF-%CE%B5%CE%B8%CE%B9%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CE%B4%CE%AD%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1

•https://el.chooseyourcyprus.com/easter-customs-of-cyprus

•.htmlhttps://www.athinorama.gr/travel/travelideas/articles.aspx?artid=2513576

Πασχαλιάτικα Ήθη και Έθιμα της Κύπρου

ΠΑΣΧΑΛΙΑΤΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

•Τα μεσάνυχτα ο παπάς λέει το «Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός», ενώ συγχρόνως βγαίνει από την εκκλησία μαζί με τους ψάλτες για την λιτανεία.

•Μετά την λειτουργία της αναστάσεως επιστρέφουν όλοι στα σπίτια τους. Εκεί τσουγκρίζουν τα κόκκινα αυγά, λέγοντας τις ευχές: «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ», «ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ». Τρώνε τη σούπα αυγολέμονη ή τραχανά, αυγά και φλαούνες

•'Αρχοντες Καλή μέρα σας Καλή γιορτή απάνω σας. Ήλθαν τα Βάγια ήλθασιν Και του Λαζάρου έγερσις .Τ'Α 'Αγια Πάθη του Χριστού Αξίως προσκυνήσωμεν Και την Λαμπράν Ανάστασιν Καλώς να την εφθάσωμεν».

ΠΗΓΕΣ:

•https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%B1

•https://www.iefimerida.gr/news/46071/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF-%CE%B5%CE%B8%CE%B9%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CE%B4%CE%AD%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1

•https://el.chooseyourcyprus.com/easter-customs-of-cyprus

•.htmlhttps://www.athinorama.gr/travel/travelideas/articles.aspx?artid=2513576

Χριστουγεννιάτικα Ήθη και Έθιμα της Ελλάδας

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

•Ένα έθιμο της Ελλάδας τα Xριστούγεννα είναι να φτιάχνουμε γλυκά όπως τα χριστοκούλουρα και το χριστουγεννιάτικο ψωμί.

–Στολίζουμε ένα καράβι ως σύμβολο για την καινούρια πλεύση του ανθρώπου στη ζωή, μετά την γέννηση του Χριστού.

Το πρωί της Πρωτοχρονιάς πηγαίνοντας στο σπίτι  ανοίγοντας την πόρτα σπάει με δύναμη το ρόδι για να σκορπιστούν οι ρώγες του παντού στο σπίτi

Στολίζουμε ένα καράβι ως σύμβολο για την καινούρια πλεύση του ανθρώπου στη ζωή, μετά την γέννηση του Χριστού

ΠΗΓΕΣ:

•https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%B1

•https://www.iefimerida.gr/news/46071/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF-%CE%B5%CE%B8%CE%B9%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CE%B4%CE%AD%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1

•https://el.chooseyourcyprus.com/easter-customs-of-cyprus

•.htmlhttps://www.athinorama.gr/travel/travelideas/articles.aspx?artid=2513576

Τάφοι των Βασιλέων Πάφο

Είναι η εντυπωσιακή νεκρόπολη.

Βρίσκεται ακριβώς έξω από τα τείχη, βορειοανατολικά της Πάφου.
Χτίστηκε κατά την ελληνιστική περίοδο (3ος αιώνας π.Χ.).
Το όνομά της δεν συνδέεται με την ταφή των βασιλέων, αλλά μάλλον στη μεγαλοπρέπεια και την αρχαιοπρέπεια των ταφικών της μνημείων.

Οι «Τάφοι των Βασιλέων» ήταν ο τόπος όπου θάβονταν οι υψηλοί διοικητικοί αξιωματούχοι και διακεκριμένες προσωπικότητες Πτολεμαίων καθώς και τα μέλη των οικογενειών τους.

          

   

  ΠΗΓΕΣ:cyprusalive.com

Πάρκο Γλυπτικής Αγίας Νάπας Αμμόχωστος

Το Πάρκο Γλυπτικής είναι ένα πολύ σημαντικό πολιτιστικό έργο για το Δήμο Αγίας Νάπας, είναι το νέο σημείο αναφοράς και στολίδι στην πόλη, το πρώτο του είδους του στην Ελεύθερη Αμμόχωστο, από το 2015.

Μία φορά το χρόνο καλλιτέχνες από κάθε γωνιά του κόσμου συμβάλουν με την αμίμητη επαφή τους στην επέκταση του πάρκου.

         

ΠΗΓΕΣ:cyprusalive.com

Μύθοι της Κύπρου

Ιππόλυτος και Φαίδρα

Βάσει αυτού του μύθου (περιεχόμενο της τραγωδίας του Ευριπίδη «Ιππόλυτος») η γυναίκα του Θησέα, Φαίδρα και μητριά του Ιππόλυτου, ερωτεύτηκε παράφορα τον νεαρό Ιππόλυτο. Μάλιστα όταν ο Θησέας δεν βρισκόταν εκεί, έστειλε ερωτικό γράμμα στον Ιππόλυτο και του εξομολογήθηκε τον έρωτά της. Εκείνος όμως δεν ανταποκρινόταν στον έρωτα της μητριάς του. Η Φαίδρα θέλοντας να τον εκδικηθεί, τον συκοφαντεί στον Θησέα, ότι δήθεν της είχε προτείνει παράνομες ερωτικές σχέσεις. Ο Θησέας θυμωμένος αποφασίζει να εκδικηθεί τον γιο του τιμωρώντας τον, παρακάλεσε τον θεό Ποσειδώνα να τον βοηθήσει. Μια μέρα λοιπόν, καθώς ο Ιππόλυτος οδηγούσε το άρμα του, ο Ποσειδώνας έστειλε έναν λυσσασμένο ταύρο για να τρομοκρατήσει τα άλογα που έσερναν το άρμα. Με αποτέλεσμα να αναποδογυριστεί το άρμα και ο Ιππόλυτος να σκοτωθεί. Μετά τον θάνατό του, η Φαίδρα ταλαιπωρημένη από τις τύψεις αυτοκτονεί.    

Η Φαίδρα, ο Θησέας και ο Ιππόλυτος- Pierre Narcisse Guerin (1774 – 1833)

Φαίδρα

ΠΗΓΕΣ

https://www.bigcyprus.com.cy/el/article/ippolytos-kai-faidra

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΟΓΚΕΤΣΙΔΗ
KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΚΚΑΛΗ
ΑΝΝΑ ΚΟΛΛΙΑ
ΝΕΦΕΛΗ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ 

                                              

Μύθοι της Κύπρου

Πύραμος και Θίσβη

Θίσβη και Πύραμος το ψηφιδωτό της Πάφου

 Σύμφωνα με αναφορές του Οβιδίου ο Πύραμος ήταν πιο σαγηνευτικός από όλους τους άνδρες και η Θίσβη η πιο όμορφη γυναίκα σε όλη την ανατολή. Και η δύο έμεναν στη Βαβυλώνα και ζούσαν στην ίδια γειτονιά. Υπήρχε αμοιβαία αγάπη μεταξύ τους που δεν μπορούσε όμως να πραγματοποιηθεί γιατί οι οικογένειές τους ήταν αντίπαλες. Αυτοί όμως, βλεπόντουσαν κρυφά από μία χαραμάδα που υπήρχε ανάμεσα στα σπίτια τους. Ένα βράδυ αποφάσισαν να βρεθούν έξω από τα τείχη της πόλης. Η Θίσβη φόραγε ένα άσπρο πέπλο και περίμενε τον Πύραμο κάτω από μία μουριά που τότε είχε άσπρους καρπούς. Μία λέαινα κατευθυνόταν προς την Θίσβη και εκείνη τρομαγμένη έτρεξε σε μία σπηλιά για να σωθεί. Η λέαινα πρόλαβε και άρπαξε το άσπρο πέπλο που έπεσε από την Θίσβη και το ξέσκισε. Ο Πύραμος όταν ερχόταν είδε ματωμένο το άσπρο πέπλο της καλής του και υπέθεσε ότι την κατασπάραξε το θηρίο. Επειδή δεν θα μπορούσε να αντέξει τον πόνο κάρφωσε το σπαθί πάνω του και ενώ δεν είχε πεθάνει ακόμα το ξαναέβγαλε για να το καρφώσει ξανά και έτσι πετάχτηκε αίμα προς τους λευκούς καρπούς της μουριάς με αποτέλεσμα να γίνουν βυσσινί χρώμα. Η Θίσβη αντικρίζοντας τον νεκρό Πύραμο αποφάσισε να σκοτωθεί με το σπαθί παρακαλώντας τους θεούς να θαφτούν τα νεκρά σώματά τους μαζί και ο καρπός της μουριάς να έχει κοκκινωπό χρώμα ως πένθιμη ένδειξη της αγάπης τους.

«Θίσβη», έργο του Τζον Γουίλιαμ Γουότερχαουζ (1909)

ΠΗΓΕΣ 

https://www.bigcyprus.com.cy/el/article/mythoi-tis-kyproy-pyramos-kai-thisvi


ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΟΓΚΕΤΣΙΔΗ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΚΚΑΛΗ
ΑΝΝΑ ΚΟΛΛΙΑ
ΝΕΦΕΛΗ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ

Κούριο Λεμεσός

Ο λόφος του Κουρίου, πάνω στον οποίο αναπτύχθηκε η αρχαία πόλη, βρίσκεται 4 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του χωριού Επισκοπή.

To  Κούριο ήταν μια σημαντική πόλη-βασίλειο της αρχαιότητας και θεωρείται μία από τις πιο εντυπωσιακές αρχαιολογικές περιοχές της Κύπρου. Ένα καταπληκτικό θέατρο που χτίστηκε το 2ο αιώνα π.Χ., ενώ κατά το 2ο αι. μ.Χ. επεκτάθηκε και πήρε τη σημερινή του μορφή.

Αργότερα, έγιναν κάποιες μετατροπές για να μπορεί να δέχεται ένα δημοφιλές θέαμα της εποχής, τις θηριομαχίες, με αποτέλεσμα να δέχεται 3.500 θεατές. 

Σήμερα, το αρχαίο θέατρο έχει αποκατασταθεί και χρησιμοποιείται για μουσικές και θεατρικές παραστάσεις. Κάποια άλλα αρχαιολογικά μνημεία της περιοχής είναι η Ρωμαϊκή Αγορά, η Οικία του Αχιλλέα, η Οικία των Μονομάχων, η Οικία του Ευστολίου, η Επισκοπική Παλαιοχριστιανική Βασιλική, το Ιερό του Απόλλωνα Υλάτη, το Στάδιο, η Μικρή Βασιλική Εκτός των Τειχών και η Παράλια Βασιλική.

  

 ΠΗΓΕΣ:cyprusalive.com